Oplossingen
Opnieuw heeft de politiek geprobeerd een oplossing te vinden voor het financiële moeras waar we met zijn allen in zijn verzeild. Het is niet voor het eerst in de geschiedenis dat de politiek moet optreden als de markt er een potje van heeft gemaakt. We zetten een aantal voorbeelden voor u op een rij.
De Tulpencrisis uit de 17e eeuw. Op het hoogtepunt van deze ‘bubble’ betaalde men voor 3 tulpebollen 30.000 gulden. Voor uw begrip, Rembrandt kreeg voor zijn ‘Nachtwacht’ 1.200 gulden. Toen men erachter kwam dat de tulp toch niet veel meer was dan een bol en een bloem die na enige tijd nog eens verwelkt ook, stortten de prijzen ineen. De overheid moest ingrijpen en kondigde maatregelen af waarmee voorkomen moest worden dat de toestand nog verder uit de hand liep. In 1638 werd een commissie benoemd, die moest trachtten een vriendschappelijke regeling ten aanzien van het grote aantal onuitgevoerde contracten te bewerkstelligen. De Haarlemse overheid machtigde de commissie alle contracten te annuleren tegen betaling van een afkoopsom van 3 ½ % van de contractprijs, door de koper aan de verkoper te voldoen.
Ook de windhandel van 1720 noodzaakte de overheden tot ingrijpen. De windhandel was begonnen in Frankrijk en Engeland, waar staatsschuldbekentenissen werden omgezet in aandelen die al spoedig zeer gewild waren, en de grote speculatiekoorts waaide in 1720 over naar de Republiek. Deze ‘Bubble’ (hier werd voor het eerst over een ‘bubble’ gesproken in verband met financiële crisis) leidde tot de Royal Exchange and London Assurance Corporation Act 1719 waarin de Britse overheid de markten probeerden te reguleren.
De beurs bestaat dit jaar 400 jaar (in 1611 kreeg Amsterdam al een koopmansbeurs) en heeft dus al wat meegemaakt. Mocht u daar meer over willen weten dan raden wij u ´De Financiële Canon´ aan van Martien van Winden.
Alvast wat voorstudie doen?